We zijn weer thuis (verslag van de Beaujolais Trophy

Ja hoor, we hebben het gehaald. Na drie dagen van hard werken, beulen en boenderen over Franse wegen, korte nachten en het missen van maaltijden reed Margrethe gisterenavond op onze ideale aankomsttijd over de finish. Het was keihard werken die dag en het gebrek aan vermogen speelde ons parten. Want laten we eerlijk zijn, onze Poolse bruid is een schat, maar ze is in haar eerste versnellingen zo snel als dikke poep. En dat merk je in Frankrijk wanneer het ook maar enigszins heuvel opgaat. Gevolg was dat het moeilijk was om verloren tijd goed te maken. En om op tijd te finishen in Groningen. Maar zoals gezegd het is gelukt, en daar zag het in het begin helemaal niet naar uit.

Maandagavond arriveerden we mooi op tijd bij het hotel in Berkel Enschot waar de volgende ochtend de veertiende editie van de Apedans Beaujolais Trophy van start zou gaan. Mooi op tijd, maar wel met een lekke koppelingscilinder (slave). En daar sta je dan. De wegenwacht kon niets doen en suggereerde om de volgende ochtend een reparatie te laten uitvoeren door een plaatselijke garagist. Wanneer het mogelijk zou blijken om de benodigde onderdelen te krijgen zouden we als het mee zou zitten rond het middaguur kunnen vertrekken en rechtstreeks naar het eindpunt van dag 1 kunnen rijden zodat we de woensdag weer konden starten met de groep. Maar het liep anders. Hulp kwam van allerlei kanten. Er werd druk getelefoneerd en om 21.00 uur stond de BMW bij "Lex Classics" in Waalwijk op de brug. Het probleem werd professioneel edoch provisorisch verholpen. Om 23.00 konden we in het hotel nog aan de wijn. Van eten kwam het dus niet en rustig geslapen hebben we ook niet. Want zou de reparatie houden? (wordt vervolgd)

Dag 1. (ideale aankomstijd 8uur en 35 minuten)

We begonnen met een bol-pijl waarbij het toch even fout ging toen bleek dat de afstanden tusen de instructies cumulatief werden weergegeven en niet als afstand van de ene situatie tot de andere. Daarbij bleek ook nog eens dat de tripmaster niet goed functioneerde. Gelukkig konden we dit snel herstellen.

Vervolgens moest een ingetekende lijn gevolgd worden waarna afgesloten werd met een vrije punten route. Via Hilvarenbeek, Hasselt, Namur en de Maasvallei werd er in Reims gefinisht.

De tocht door België was lastig, voor een groot deel te wijten aan de kwaliteit van de Belgische kaarten.

Vervolgens liep een sanitaire stop van J-W uit op een tijdverlies van ongeveer een uur. Tijdens het besproeien van de Belgische en Franse fauna sloeg de motor af om daarna dienst te weigeren. De benzinetoevoer haperde. Kennelijk was er doordat we schuin stonden en een lek in één van de leidingen hadden lucht in het circuit gestroomd en zoog de benzinepomp geen benzine meer aan. Eén van de gestopte deelnemers maakte de slang los en zoog de benzine met de mond aan waarna alles het weer deed. In Frankrijk weten ze wel hoe ze kaarten moeten maken en daar ging het dan ook een stuk beter maar inmiddels hadden wij veel teveel tijd verloren. We stonden voor de keuze òf de puntenetappe overslaan of veel te laat finishen. Ofschoon de laatste optie de meeste strafpunten zou opleveren hebben we hiet toch voor gekozen. We vonden het navigeren leuker dat het op tijd finishen.

De drie door ons uitgekozen punten werden gevonden en beloond met een stempel. Maar gevolg was wel dat we de nodige strafpunten wegens te laat binnenkomen opliepen.

Dag 2.

Om 5.50 uur ging de wekker. We dienden ons om 7.15 uur te melden in de pitsstraat van het circuit van Gueux/Reims, een oud stratencircuit, dagelijks als openbare weg in gebruik. De eerste proef bestond uit het afleggen van een ronde in een voorgeschreven tijd. Helaas stond het verkeer vast op het moment dat wij reden. Via de vluchtstrook reden we langs een file van boze, toeterende Fransozen maar de verloren tijd konden we niet goed maken. De eerste strafpunten waren een feit.

Vervolgens moest er aan de hand van foto's een route geconstrueerd worden. Dit lukte prima, echter vlak voor het einde van de ochtendetappe pakten we een verkeerde afslag terwijl bij de lunch bleek dat we ook een aantal bordjes hadden gemist. Duidelijk was dat we de top van het klassement wel konden vergeten. Tijd voor lunch hadden we niet. Direct weer verder en dus ging het ook direct mis.

Weer een verkeerde afslag bracht ons op een geweldig onverhard pad met diepe kuilen en plassen. Met name onze mascottes Bert en Ernie kregen het hierdoor zwaar te verduren.

We arriveerden te laat voor de regularity en ook het volgende stuk bol-pijl verliep niet helemaal vlekkeloos. Halverwege deze etappe was er ook nog een heuvelklim van zo'n 2 kilometer. Zo hard mogelijk, over een met bladeren bedekt weggetje omhoog de heuvel op. Margrethe reed voor wat ze waard was, gleed menige bocht door en zette een prima tijd neer. Maar dat mocht niet baten. We zakten die dag van de vijfde naar de zesde plek in het algemeen klassement.

Aan het eind van de middag/begin van de avond werden we ontvangen in het wijnhuis Moillard waar de Beaujolais geproefd werd en wij onze bestelde flessen konden inladen.

Dag 3: We kunnen het wel.

Dag 3 werd onze dag. Een ingetekende lijn leidde ons van Nuits-St. Georges naar Maastricht. Daarbij waren zes foto's geplaatst van markante gebouwen die we onderweg in willekeurige volgorde tegen zouden komen. Daar moest dan vervolgens naar toe worden genavigeerd om hetzij een lettercontrole te vinden, hetzij een stempel. En dat deden we goed, erg goed. Mede dankzij de sneeuw werd het een prachtige rit. Maar o, wat moest er hard gewerkt worden. De BMW was zo traag dat inhalen vaak niet mogelijk bleek terwijl de andere deelnemers ons voorbij vlogen. Met name de etappe tussen Bar-le-Duc en Barraque-de-Fraiture was een ramp voor ons, zeker toen we ook nog eens in Arlon op een file stuitten. De voorlaatste controle van de Trophy werd niet binnen de voorgeschreven tijd aangedaan hetgeen 50 strafpunten opleverde. Nu was het de vraag of we op tijd in Groningen zouden finishen, want daar te laat aankomen leverde maar liefst 500 strafpunten op. Lange tijd zag het er naar uit dat het niet zou lukken. Margrethe heeft gereden als een dolle met als resultaat dat we op tijd, met slechts 2 minuten over, werden als winnaars van het dagklassement afgevlagd.

Le Beaujolais est arrivé!

It Gaet On

Ja hoor, we zijn er bij.

Nog eventjes en we vertrekken vanmiddag naar Berkel Enschot, waar we de andere deelnemers zullen ontmoeten. Morgenochtend begint het dan echt. Hoe laat? We zullen wel zien. De Poolse Bruid is er klaar voor. En wij ook.

Hoe het ons zal vergaan? Volg de trophy via www.beaujolais.nl

Wijnetiket Beaujolais 2007

Het etiket, met als inspiratie een franse muurschildering inclusief het Droste-effect, is voor editie 14 gemaakt door een vormgever van de Koninklijke Van Gorcum, Rutger van Hamervelt.

Nu de inhoud nog.

Go or No Go ?

We zijn er klaar voor. Vele uren voorbereiding. Winterbanden en sneeuwkettingen, verstralers en zware dynamo, tripmaster en leeslampje. Grote gereedschapkoffer en reserve-onderdelen. Nieuwe wegenkaarten. Brandblusser en veiligheidshesje. Stickers en rallyschildje op de auto. Bert en Ernie (mascottes) achterop de bumper. En ook de tas is gepakt. Maar of we morgen ook daadwerkelijk vertrekken?
Gisteren is de gezondheidstoestand van Margrethe's moeder hard achteruit gegaan en is ons meegedeeld dat we overal rekening mee moeten houden. Toen we gisteren bij haar kwamen leek ze volgens de verpleging wat op te knappen en ze bleek nog praatjes genoeg te hebben. We gaan straks weer even naar haar toe en zullen daarna moeten beslissen.

Glijdend naar de Beaujolais?

Uitgegeven: 9 november 2007 09:44 Laatst gewijzigd: 9 november 2007 11:59 BRUSSEL - In de Ardennen zijn de eerste sneeuwvlokken van dit jaar gevallen. In de nacht van donderdag op vrijdag viel in de buurt van Bastenaken ongeveer 5 centimeter sneeuw.
De sneeuw veroorzaakt op diverse op- en afritten van snelwegen problemen. Op de weg naar het Waalse Eupen stonden vrijdagochtend tientallen vrachtwagens vast, omdat ze door de sneeuwval de helling niet op konden. Nadat de strooiwagens langs waren gekomen, konden ze verder rijden.

Kortom vanmiddag toch maar even winterbanden laten monteren!

We krijgen het druk volgend jaar

2008 belooft veel goeds.

Terwijl we met onze gedachten natuurlijk bij de Beaujolais Trophy van volgende week zitten kijken we natuurlijk ook vooruit. Dat de Coppa d' Europa op de agenda staat is inmiddels bekend maar dat ik ook deelneem aan de Horneland Rally is nieuw. Samen met Jan Schut ben ik op 7 en 8 maart 2008 ergens in Limburg, België, Duitsland en Luxemburg te vinden.

Lekkere periode zo in maart. Dat vereist natuurlijk winterbandjes en sneeuwkettingen, maar die hebben we voor de Coppa waarschijnlijk ook hard nodig.

Minpuntje is wel dat de door mij aangeschafte tripmaster al goed is voor de eerste tweehonderd strafpunten omdat hij twee telwerken heeft.

Dat wordt dus uitermate strak rijden willen we ons nog een beetje gunstig klasseren.

Zie voor meer info: www.hornelandrally.nl

Coppa d`Europa 2008

Er zit aanzienlijk meer in het vat. IJs en wederdienende nemen wij van 3 tot en met 6 april deel aan de Coppa d'Europa 2008. Met als startplaats Dornbirn in Oostenrijk. Ook wel aangekondigd als de rally met de meeste bochten van europa wordt dit natuurlijk een spannend evenement. Maar liefst 8 landen staan op het programma dus we verlengen onze reis en kredietbrief. We hebben ons inmiddels ingeschreven, het inschrijfgeld is betaald en nu maar wachten op de witte rook.

Middagje spijbelen

Gisteren met kaart en lineaal een rit gemaakt. Wederom bleek dat dit niet erg meevalt maar het is wel erg leuk om te doen. De definitieve rolverdeling voor de ABT 2007 lijkt toch aldus te zijn; dat Margrethe achter het stuur klimt en ik met mijn neus in de boeken en kaarten duik, ondertussen sabbelend op een primatour reistabletje om de maaginhoud binnen te houden.

Vanochtend arriveerde mijn pakketje onderdelen aus Germany. En wie mij een beetje kent weet dat ik dan niet kan wachten om aan de slag te gaan. Dus dat werd spijbelen vanmiddag met als resultaat een gemonteerde rechter buitenspiegel en een nieuw rubbertje voor de afsluiting van de sensor in de benzinetank.

Dit laatste is heel wat belangrijker dan het misschien lijkt. Regelmatig vernam ik, zo'n beetje de eerste 100km nadat ik getankt had, een benzinelucht. En vorig weekend toen we op een parkeerterrein stilstonden, vrijwel direkt na het tanken, liep er zelfs een straaltje benzine van ergens onder de auto. Dat was dus een afsluitringetje wat kennelijk niet zo erg goed afsloot wat goed merkbaar was bij een volle tank. Zojuist de proef op de som genomen en de auto afgetankt. Operatie lijkt geslaagd en de patiënt leeft ook nog.

Ach en met dat spijbelen valt het uiteindelijk ook wel weer mee. Ik zal deze week toch wel weer één of twee avonden op kantoor te vinden zijn.

Nog huit nuits to go. De spanning neemt toe.

Nog 10 nachtjes slapen

(waarvan 1 in Berkel Enschot)



En dan gaat de Beaujolais Trophy 2007 van start.

En wat minstens even belangrijk is: we liggen op schema.

Begonnen met 1 fles Beaujolais per avond liggen we inmiddels op een mooi gemiddelde. Groningen/Beaune moet 1 op 10 te doen zijn.

We hebben een paar keer geoefend met kaart en lineaal en ook het rollend materieel heeft de nodige aandacht gekregen. Merkwaardig genoeg bleek er met de remblokken niets aan het handje. Het zou mooi zijn als de rechter buitenspiegel nog mee kan, maar het wachten is op een paar kleine bevestigingsonderdelen uit Duitsland.

Het startnummer is inmiddels ook bekend. We starten als nummer 51 zodat we bij de finish maar één nummer hoeven te verwijderen.

Maar eerst moet er natuurlijk nog geplakt worden.En dat hebben we vanmiddag dus gedaan.