In tegenstelling tot vorig jaar kunnen we nu trots zeggen dat we de Coppa dit jaar hebben uitgereden. Hoewel, trots? Eerlijk is eerlijk, we hebben er niet veel van gebakken. Maar leuk was het wel.
voorspel
Op woensdag zijn we rond 1/2 9 vanuit Leek vertrokken richting Tsjechië. De rit verliep voorspoedig en rond 16.00 uur waren we bij ons hotel, vlak bij de startplaats gearriveerd. Omdat Jan en Lizet nog onderweg waren besloten we de tripcheck alvast te rijden. Doel van de tripcheck is om je afstandmeter (tripmaster) te ijken met die van de organisatie. Dat kan van groot belang zijn voor een regularity. Bij een regularity moet je een bepaalde route met een exacte snelheid (bijv, 45,9 km/u afleggen). Iedere seconde!!!! die je er te lang of te kort over doet levert je een strafpunt op. Verkeerd rijden is dus funest maar iedere afwijking van je tripmaster kost ook de nodige punten. Zeker bij een langer traject. Onze meter leek aardig overeen te komen met die van de organisatie en voor de geringe afwijking bedachten we de formule dat we per tien kilometer vier seconden moesten corrigeren. Helemaal zuiver was dit niet, maar we konden er mee leven.
Daarna op zoek naar de startplek voor de volgende dag. Dat viel niet mee. Zo'n beetje heel Frantiskovy Lazne is éénrichtingverkeer. Uiteindelijk bleek de start de volgende dag in een voetgangerszone plaats te vinden. Daarna naar de bar van het casino om een heerlijk pilsje te genieten. Niet voor niets zijn de inwoners van Plzen de uitvinders hiervan.
Jan en Lizet hadden de nodige vertraging onderweg dus gingen wij om een uurtje of acht aan tafel in het restaurantje (snackbar) tegenover ons hotel gelegen en aanbevolen door de eigenares/receptioniste. Gelukkig konden Jan & Lizet noch op tijd aanschuiven want om half tien was het raus! We werden gedwongen het etablishement te verlaten. Gelukkig konden we in het hotelletje nog wat, buiten sluitingstijd, te drinken krijgen. Het werd nog druk toen twee Limburgse equipes aanschoven.
DAG 1
Met een documentencontrole/lunch om 12.00 uur in het kuuroord Frantiskovy Lazne konden we lekker rustig opstaan en ontbijten.
In de hoofdwinkelstraat stonden al de nodige deelnemers opgesteld. Ook wij zochten onze plek op. De documenten werden gecontroleerd, de stickers en routeschildjes aangebracht. Daarna begon het lange wachten dat veraangenaamd werd door een prima lunch. Nee, aan eten en drinken kent de Coppa geen gebrek.
Om 13.35 uur mochten wij met startnummer 35 vertrekken. Het grootste deel van de etappe voerde over smalle, vaak slechte wegen. Van punt naar punt via de kortste route. En ja hoor, er lag hier en daar nog sneeuw.
We hadden er zin in en het ging lekker. We arriveerden wat te vroeg bij de geheime tijdcontrole en liepen daardoor wat strafpunten op maar verder mochten we niet klagen. De wegen waren soms erg slecht en af en toe kreeg de onderkant het zwaar te verduren. De laatste restjes Nederlandse pekel raakten we kwijt door met aanzienlijke snelheid door plassen smeltwater van soms wel 30 cm diep te rijden. Dit tot groot genot van een enkele Tsjech gewapend met een fototoestel.
Nadat we een deel van de route hadden afgelegd stopten we om een volgend deel van de route in te tekenen. Tijdens één van die stops sloeg de motor af en deed niets meer. Geen benzine in het benzinefilter te zien en toch nog brandstof in de tank. Voor de zekerheid de reservejerrycan geleegd. Niente nada niksa. Blazen, zuigen op en aan de benzineslang. Noppes. Dus, de servicedienst maar gebeld. Dat zou nog wel even duren want die stonden bij een ander pechgeval. In een laatste poging een bekertje met benzine gevuld en daar het benzinefilter ingehangen en ....verrek, de pomp zoog de benzine aan. Snel de benzineslang weer op het filter aangesloten en ja hoor, de boel bleef aan de praat. Dus gaan als de brandweer.
Bij de Tsjechisch-Duitse grens weer even stilstaan op zoek naar de juiste weg. Dat mocht daar niet met als gevolg dat er twee Tsjechische agenten in burger zwaaiend met hun politiekaarten achter ons aankwamen. Wat doe je dan? Het is voormalig Oostblok en het vrije Westen was binnen bereik. Toch maar stoppen in afwachting van de prent die we wel zouden krijgen. Maar dat viel mee. Na veel tijd in de heren geïnvesteerd te hebben wensten ze ons veel plezier en mochten we doorrijden. Maar wel wee een kwartier vertraging opgelopen.
Dan maar een end verder in Duitsland stilstaan om de route verder in te tekenen. En weer sloeg de motor af. Geen probleem, ik wist nu wat te doen. Niet dus, want nu stroomde de benzine onder de auto vandaan.
Kennelijk hadden we op één van de slechte wegen iets geraakt en daarmee de benzineleiding stukgereden. Nu hadden we echt een probleem wat we niet zelf konden oplossen. En we voelden ons best lullig gelet op de hoeveelheid benzine die uit de auto liep.
Kortom de technische dienst maar weer bellen. Het wachten duurde lang. Er kwamen geen rallyauto's meer voorbij. Het werd koud en donker. Eindelijk kwamen de mannen van Bergstein. Met een provisorische oplossing konden zij ons weer op gang helpen.
Posts
