Goud voor BMJW1

Zonder er ook maar één moment mee rekening gehouden te hebben bleken wij de Rallyhappening 2008 (tourklasse) op onze naam geschreven te hebben.
Integendeel. Direct in het begin van de rally heb ik als navigator een ontzettend domme fout gemaakt. Om te controleren of de goede route werd afgelegd moesten van alle "bebouwde kom borden" de eerste twee letters worden genoteerd. Daarnaast moesten langs de weg geplaatste bordjes met een controleletter worden genoteerd. In de Limburgia, die ik eerder met Jan Schut reed bleek dat we iets te snel waren met het noteren van de plaatsnaambordjes. Daar had ik van geleerd. Ik zou eerst alle controles op een kladje noteren en pas als we er zeker van waren zou ik dit overnemen op het controleformulier, dat aan het einde van een etappe moest worden ingeleverd.
Goed idee maar een slechte uitvoering. Want toen we een controleletter vonden op een moeilijke plek was ik zo euforisch dat ik deze direct noteerde op het controleformulier. Gevolg was dat ik de eerder op het kladje genoteerde controle in het plaatsje Wittem daar niet meer tussen kon voegen. Kortom 100 strafpunten was het resultaat, waarvoor dank!
De tweede blunder maakte ik op een stuk snelweg. Er moest zo'n 20 kilometer snelweg worden overbrugd van het ene naar het andere traject. Da's lekker, want dan kan de navigator het volgende routetraject alvast op de kaart intekenen. De navigator had natuurlijk wel moeten zien dat er even van de snelweg over een Parkeerplaats moest worden gereden. Niet dus. Ik kwam daar 10 kilometer te laat achter. Dus: eerstvolgende afrit eraf. Terug via de andere kant, twee afslagen terug eraf en weer opnieuw. Ruim 20 kilometer omgereden leverde wel een controle op maar ook een fors tijdsverlies op een reeds te strak tijdschema.
De rally was super. Prachtig weer, door het geuldal, de voerstreek en ....door de sneeuw.

En oh, wat reed ons bruidje goed. Margrethe die het nut van de motortransplantatie eerst nog niet inzag is helemaal om. Tijdens de nodige klimpartijen kon ze met gemak de mannen van de sportklasse volgen hetgeen haar na afloop de nodige complimenten opleverde.
Na de lunch heb ik in het begin flink wat aangeklooid maar uiteindelijk hebben we de route wel goed op weten te pakken met het nodige tijdverlies. Ik had het gevoel dat we lekker reden. Dat veranderde toen het donker werd en we op een andere kaartschaal moesten overstappen. Even was ik de weg volledig kwijt. Maar ook daar zijn we toch nog redelijk uitgekomen. Leuk is het als je een voorganger rechtuit ziet blazen terwijl wij met een klein lusje of een klein omweggetje een controle konden scoren.
Zonde was het dat we één van de laatste controles in het donker niet zagen. Tot twee keer toe reden we een rondje. Op het laatst zei ik nog tegen Margrethe: "daar staat iets". Maar ze had weinig zin om het rondje nog een keer te rijden en vervolgde de doorgaande weg. Ik blij dat zij ook eens een foute beslissing neemt.
De finish vond plaats in Kasteel Ehrenstein te Kerkrade waar de deelnemers met een glas champagne werden opgewacht. Daarna zij we terug gegaan naar ons hotel in Heerlen om ons om te kleden voor het diner.


Het uitstekende diner vond ook plaats op het kasteel in een prachtige ambiance. De ronde tafels waren mooi gedekt en in live muziek was voorzien.
En na het hoofdgerecht was het dan zover. De prijsuitreiking. Omdat we wisten dat we het ochtendtraject nog best redelijk gereden hadden hoopte ik stilletjes op een plek bij de eerste drie. Het werd de eerste!

De Poolse Bruid rides again

Jawel, na een korte onderbreking mag de BMJW1 weer aan de bak. De openhart operatie is inmiddels uitgevoerd. Dankzij het 2 literblok is het aantal pk's fors toegenomen. Helaas loopt ze nog niet helemaal 100%. Af en toe wat horten en stoten. Maar als het gaspedaal wordt ingetrapt, dan wil ze echt wel. Doordat het differentieel (nog) niet is vervangen heeft de Poolse Bruid meer vermogen onderin. Ze trekt sneller op. Dat betekent ook dat het toerental hoger ligt en de bandjes sneller slijten. Waarschijnlijk ligt ook het verbruik wat hoger.
Gisteren hebben we de eerste echte proefrit gemaakt. Zwolle heen en weer verliep probleemloos. Morgen gaat het naar Utrecht en vrijdag naar Heerlen.
Op zaterdagochtend starten wij om 10.05 uur in de DHRC rallyhappening.
De rit loopt door de Belgische Ardennen en is 325 kilometer lang. We rijden zoveel mogelijk buiten de bebouwde kom. De gebruikte systemen in de Sportklasse zijn grensbenadering en pijlen en punten kortste route. Voor de Tourklasse zal eea wat minder lastig worden. De rijders schijnen met wat testjes ook echt aan de bak te moeten.

Na afloop mengen wij ons in de receptie in de Peter Casper Poyckzaal van Kasteel Erenstein met Limburgse bieren en wijnen. Daarna storten wij ons op het feestelijk (wild)diner in de Hof van Erensteinzaal met muziek, huldiging van de winnaars in de Sport- en Tourklasse van de Rallyhappening 2008 en de DHRC Nederlandse Historische Rallykampioenen 2008.

Dan knopen we er nog maar een nachtje aan vast zodat we zondag onze roes kunnen uitslapen en een bezoekje kunnen brengen aan de Kerstmarkt in Aken alvorens wij de terugreis aanvaarden.

En voor dat je er erg in hebt is het alweer licht

Het lijkt enorm lang. Starten om 20.00 uur 's avonds en dan doorrijden tot de volgende ochtend. Maar dat valt enorm mee. Dat durven we rustig te beweren na onze eerste nachtrally.
Vrijdagavond om 19.54 uur mochten we vanuit Epe starten met nummer 123 in de tourklasse van de Starrally. Begonnen werd met een aanlooproute van ca 2.30 uur naar de Head Quarters. Hadden we geweten dat dit in Assen was, dan had ik mijn auto natuurlijk nooit in Epe neergezet. Maar goed. Het was niet anders. Tijdens de aanlooproute kwamen we al snel in de problemen. Dat bruggetje mochten we echt niet over. Toch hebben we het twee keer gedaan. Hoe het wel moest?
Dus gelijk al de nodige strafpunten aan de broek. Geen goed begin.
Vanuit Assen werden er 4 etappes gereden. Ieder etappe bestond uit 2 of 3 trajecten. We hebben er veel voorbij zien komen; punten, punten-pijlen, coördinaten, ingetekende lijn, BARIL, bolletje-pijltje zonder afstanden, regularities etc.
Het in de gaten houden van de tijd was erg belangrijk want 30 minuten te laat bij de finish betekende geen klassering. Hele stukken door de nacht leken we wel de enige op de wereld. Hoewel, het dierenrijk was overvloedig aanwezig. Er vloog van alles over de weg, oogjes lichtten ,links en rechts op en het aantal reeën was enorm.
Na iedere etappe gold een verplichte stop van 15 minuten en dan mochten we weer. We hebben geen moment tegen slaap moeten vechten, maar het kostte wel steeds meer moeite om vlot op afwijkende situaties te reageren. Ook vergaten we bij een reguarity om de nummers op nul te zetten. Veel tijd werd verloren doordat heel Norg opengebroken leek te zijn en we daardoor pas laat bij de start van een volgend traject konden zijn. Door in het laatste traject maar voor de kortste route richting finish te rijden konden we ruim binnen de tijd (maar met de nodige strafpunten) finishen.
Een 11e plek tussen 25 deelnemers. We hadden op meer gehoopt maar misschien zat er ook wel niet meer in. In ieder geval een geweldige ervaring en zeker voor herhaling vatbaar.

Nog drie nachtjes slapen en dan één nacht niet

Het komt nu lekker dichtbij en ik heb er zin in. Onze eerste echte nachtrally. Veel informatie is er niet bekend. Dat is ook de bedoeling.Er zijn drie startplaatsen. Wij vertrekken vrijdagavond om ca 20.00 uur vanuit Epe. Van daar uit moet en route worden gereden naar het centrale Head Quarter. Daar moeten wij arriveren rond 22.30 uur. Niemand weet waar dat is.Van daaruit moeten er vier lussen gereden worden. Elke lus kent weer een aantal opdrachten. Iedere lus begint en eindigt bij de HQ. Het is de bedoeling dat we de volgende ochtend dan om ca 8.00 uur finishen. En daarna aan het ontbijt.
Vanuit Epe starten er nog twee equipes die we kennen. Zij starten een paar minuten voor ons en dat is erg leuk. Dan ontstaat er waarschijnlijk een kleine competitie binnen de grote competitie. Jan heeft inmiddels extra lampjes aangeschaft dus de kans dat we in het donker nog iets zien is aanzienlijk toegenomen.

Ape(dans) Trots

Zijn we op Jan en Lizet met hun 2e plaats in de Apedans Beaujolais Trophy 2008. Maar hopen dat Jan nog wat krachten over heeft voor de StarRally van volgende week.

Wie durft het aan?

Inmiddels is de rallykalender van 2009 wel zo'n beetje bekend. Ik overweeg om komend seizoen deel te nemen aan een aantal avondritten van de AMAC in Amersfoort. Ok, het is een flink end rijden en we moeten dan wel bijtijds vanuit Leek vertrekken om om ca 19.00 uur bij de startlocatie te arriveren. En heel erg vroeg thuis zit er natuurlijk ook niet in.
Af en toe word ik benaderd door enthousiastelingen die ook wel eens een rally willen rijden.
Dit is je kans, want er zal af en toe een plaatsje vrij komen op de bestuurdersstoel. (gelet op mijn kippigheid in het donker geef ik nl. de voorkeur aan navigeren).
Bijkomend voordeel is dat de kosten van deze ritten gering zijn in vergelijking met andere evenementen. Inschrijfgeld is slechts € 15,00
Op de onderstaande data wordt er gereden:

21 januari Openingsrit
18 februari Winterrit
22 april 2 uren van Barneveld
27 mei Tulpenrit
16 september Ronde om Nijkerk
14 oktober Coupe d' Amersfoort
9 december Wildrit

Heb je zin en ben je beschikbaar, laat het me weten.
Eerst meer info? Surf dan naar www.amac.tv

Niet altijd even geslaagd

Dat rallyrijden naast hoogtepunten ook dieptepunten kent hebben we afgelopen weekend aan den lijve ondervonden. KLIP IV stond op het programma. Kaart Leesrit In de Praktijk. Een soort oefenrit was tot nu toe onze ervaring bij dit soort evenementen. Lekker rijden over verhard en onverhard en niet teveel geneuzel onderweg. Dat bleek een forse misrekening.
De uitzetter wees in zijn inleidend praatje op de kwaliteiten van Almere. Nou die kennen we nu wel. Wat voor ons een leuke afsluiting had moeten worden van een voor het overige enorm geslaagd weekend, bleek een mondhoekentrekker (naar beneden)van het zuiverste water.
Het voelt dubbel kritiek te leveren op een enorme klus die door de uitzetters belangeloos is geklaard. Want een enorme klus was het zeker. Zo'n 5 verschillende routesystemen in één middag proppen is niet niks en verdient veel waardering. Maar het leek er wel op dat de uitzetters met hun rit meer hun eigen behoeftes hebben gevoed dan die van de deelnemers.
De rit voor de tourklasse was gewoon te moeilijk. Het was een aaneenschakeling van instinkers in plaats van lekker rijden met af en toe een lastige constructie. Het eerste traject, een visgraat was voor ons niet te doen. Het humeur in onze auto daalde met de minuut. We waren het spoor volledig bijster en wisten niet waar we het moesten zoeken. Als een kip zonder kop zijn we maar over het industrieterrein gereden in de hoop wat bordjes tegen te komen. Industrieterrein? Jawel, we hebben zo'n beetje de halve middag over industrieterreinen genavigeerd. En daar wordt een mens niet vrolijk van.
De regularity werd grandioos door mij verpest door niet in de gaten te hebben dat we eerst een bol-pijltraject moesten rijden alvorens de blinde lijn mocht worden opgezocht. En dat was traject 2. De sfeer in de BMJW werd grimmiger en grimmiger.
Traject 3: punten, kortste route. Joepie....nog meer industrieterreinen. Daar navigeerde ik wel redelijk dacht ik ofschoon ik veel moeite had de kaart scherp te zien. De fout die hier gemaakt werd is de navigator ernstig te verwijten. "Bovenlangs" zal wel het kortste zijn i.p.v. even meten met één van de handige hulpmiddeltjes die er zijn.
Traject 4 was er niet voor de tourklasse dus door naar traject 5 (pijlen kortste route). Ook niet echt foutloos maar de rust in de auto was inmiddels wel wat teruggekeerd.
Vervolgens heel wat gemopper van deelnemers na de finish. En terecht equipes die voor de eerste keer deelnemen aan deze rit zouden weleens voor altijd verschoond kunnen blijven van het rallyvirus en dat is een slechte zaak. Een onverwachte 8e plek in een deelnemersveld van 26 doet daar niet aan af. Uitslag

KLIP IV

“IT STAR(T)S IN ALMERE”
Zondag 16 november a.s. zakken wij af naar Almere voor de laatste Kaart Leesrit In de Praktijk van dit jaar.
We doen dit samen met Klaas en Arlette die hun MGtje ook weer eens willen laten brullen. Voor Margrethe wordt het de eerste rit met de BMJW2. Vanmiddag heeft ze er voor het eerst in gereden en het viel haar niet tegen.

Inmiddels beschikken alle voitures weer over een geldige APK en dat is weer een zorg minder. Het wordt nu tijd om de BMJW1 van wat meer PK's te gaan voorzien. Het lijkt mij wel wat om daarmee de Rallyhappening te rijden. Dat is een mooie testcase. Vervolgens kan dan rustig toegewerkt worden naar de Coppa d`Europa van volgend jaar waarvoor we ons inmiddels hebben ingeschreven.

Limburgia deel 2

Op zondagochtend zag het enigszins blauw voor en in het hotel. Het zou toch niet zo zijn dat er sprake was van een dopingschandaal? Bij de politie Limburg waren dermate veel klachten over de rally binnengekomen dat het gerucht ging dat de rally zou worden stilgelegd. Zover is het gelukkig niet gekomen en we mochten na een werkelijk prima ontbijt weer van start.
Niet veel verschil met de dag ervoor. Weer punt-pijl, kortste en één na korste route en ingetekende lijnen. Nieuw voor ons was de visgraat maar daar hadden we geen moeite mee. Ook vandaag weer twee regularities en twee snelheidstesten waarvan één op het JABA speedwaycircuit in Posterholt. Dat leverde heel wat mooie plaatjes op. http://www.classic-action.nl/Fotomap/LimburgiaTrophaeum2008/73/index.html
Ook moets in, een door de organisatie op de kaart aangegeven vlak de langste route verreden worden zonder dat de wegen meer dan één keer bereden mochten worden. Wederom veel mooie en onverharde wegen.
De doelstelling, een mooie klassementsplek wijzigde langzaam in het op eigen krachten zien thuis te komen in Leek. Want dat we een probleem met onze uitlaat hadden was in geheel Limburg te horen.
De rit was vandaag korter en minder vermoeiender dan gisteren. Maar toch werden ook vandaag weer onnodige fouten gemaakt. Wanneer je de langste route moet rijden over uitsluitend gele weggetjes (kleur op de kaart) moet je als navigator natuurlijk de driver niet over "witte" weggetjes willen sturen. Toch konden we deze fout nog redelijk corrigeren en boekten we nog een aardig resultaat tijdens deze regularity. De fouten deden zich wederom voor rond de plaatsnaamborden en doordat Jan sneller reed dan ik navigeerde.
Uiteindelijk eindigden wij op een 16e plek en dat viel me toch wel tegen.

Geen topprestatie in de Limburgia

Na twee dagen van boenderen en bulderen door Nederlands en Belgisch Limburg zijn we afgelopen zondagavond weer heelhuids thuisgekomen. Nou ja, heelhuids? De vuurdoop voor de oranje touring heeft wel wat littekens achtergelaten. Kilometerteller, remmerij en claxon doen niet wat ze behoren te doen en de middelste demper is over een afstand van 20 centimeter opengescheurd!
Dat gaf een enorm kabaal. Gelukkig had ik een voorraad oordopjes bij me anders hadden onze oren het niet overleefd.
Het resultaat is teleurstellend. Ik had toch wel een hogere klassering verwacht dan een 16e plek. Het is moeilijk aan te geven waar het mis ging. De snelheidstesten reed Jan voortreffelijk. Ik heb zonder meer een aantal navigatiefouten gemaakt maar gezien het resultaat tijdens de regularities, waarbij ook genavigeerd moest worden ging er ook veel goed. De door de organisatie verstrekte uitleg lijkt wel in geheimtaal geschreven en biedt ook geen opheldering. Ik denk dat een aantal fouten is gemaakt doordat we te hard reden en doordat we niet gewend waren aan het noteren van plaatsnaamborden als controles. De rally kende namelijk verschillende controlesystemen. Naast de gebruikelijke bordjes met een letter langs de kant van de weg, moesten ook de eerste twee letters van plaatsnaamborden genoteerd worden waar we langsreden. En menigmaal vroegen we ons bij het uitrijden van een dorpje af of er ook geen bord had gestaan bij binnenkomst. Plaatsnaamborden zijn zo gewoon dat ze eigenlijk niet opvallen. Terwijl ik dit schrijf bedenk ik me dat we volgens mij niet één Belgisch plaatsnaambord hebben opgeschreven. Moet ik toch even bij Jan navragen. Kortom, ik denk dat we wel iets beter hebben gereden dan de uitslag doet vermoeden, maar dan nog.
Was het leuk?
Ja, maar ook best wel zwaar. Op vrijdagmiddag zijn we rond 14.00 uur richting het zuiden vertrokken. Dat werd een drama, want heel Nederland zat in de file. We hebben er ruim 5 uur over gedaan en daar werden we niet vrolijk van.
Jan had een hotelletje geboekt in Geleen, niet ver van de startplaats Oud Rekem in België. Daar hebben we 's avonds onze bewijzen van goed gedrag moeten tonen waarna we de stickers voor op de auto en de rallyschilden uitgereikt kregen. Vervolgens hebben we het door de organisatie uitgezette traject gereden om onze tripmaster (afstandmeter) af te stemmen op die van de organisatie. Dat bleek niet echt nodig, de afwijking bleek gering. Daarna de gas en benzinetank gevuld. Erg plezierig zo'n grote actieradius met twee tanks. En de avond afgesloten in een wokrestaurant.


Dag 1.
Het nadeel van een hoog startnummer is dat het wel even duurt voordat je mag rijden. Pas om 10.13 uur ging het gas erop. We begonnen met een pijlen en puntentraject. Naar de op de kaart ingetekende pijlen moest de kortste route bedacht en gereden worden en
naar de ingetekende punten moest de één na kortste route worden geconstrueerd.
Vervolgens moest een op de kaart ingetekende lijn exact worden gevolgd met uitzondering van op die lijn aangegeven baricades. Die moesten via een zo kort mogelijke route worden ontweken. Tussendoor nog een bloedstollende test waarbij een bosparcours van 900 meter in 65 seconden moest worden afgelegd. Dit lukte op de seconde! maar helaas vergat Jan a cheval te finishen waardoor niet alleen enige marshalls het vege lijf wisten te redden door op tijd weg te springen, maar we ook een tijdstraf opliepen van 5 seconden.
Daarna volgde een traject bol-pijl, normaliter niet zo ingewikkeld maar in dit geval ontbraken de afstanden en dat hadden nwe nog niet eerder meegemaakt. Daarbij moest ook nog een deel van het traject met een exacte gemiddelde snelheid van 45 km/u worden afgelegd.
Met name het eerste deel van de ochtend hebben we het qua controles behoorlijk af laten weten. Zo erg zelfs dat we buiten de extra tijd van 30 minuten bij de lunch arriveerden. Consequentie; heel veel strafpunten en heel weinig eten.

Die middag ging het wat beter. Geheel nieuw voor ons was het visgraatsysteem. Met rustig rijden en goed overleg konden we dit traject foutloos ronden. De middagtest was naar mijn idee bloedlink. Wederom moest een parcours van 900 meter in 65 seconden worden afgelegd. Met zeecontainers was een route gecreerd waarbij je niet wist wat je na iedere bocht te wachten stond. Zelfs en grindbak behoorde tot de niet te ontwijken elementen. Ook 's middags nog een regularity met slecht 6 strafseconden. Daarna werd het donker en dat is ook wel even wennen. Gelukkig hadden we extra lampen gemonteerd die goed van pas kwamen. En... we kwamen nu wel binnen de marge binnen. (wordt vervolgd)

We zijn er klaar voor

Weliswaar zwaar onder invloed van vitaminepillen en antigrippine, maar het gaat gebeuren. Ook de uitlaat is op tijd vervangen. Mocht wat kosten maar volgens de garage heb ik nu wel een originele i.p.v. een imitatie. Bof ik even.
Kompas en tripmaster zijn gecalibreerd dus we weten nu echt waar het zuiden is.
Aanstonds de laatste spullen, waaronder een grote tas met proviand (van Margrethe) inpakken, de tanks vullen en de auto in de was zetten(?)En dan kan het gebeuren.
Om 14.00 uur haal ik Jan op en rijden we naar het zuiden. Eerst inchecken in het hotel en dan op zoek naar de documentencontrole. Dat moet niet al te moeilijk zijn volgens het aangeleverde kaartje.
Verder is er nog vanavond een korte briefing en kunnen we aan de hand van een uitgezet traject onze tripmaster ijken. Dan maar vroeg onder de wol zodat we morgen voor goud kunnen.

Zal alles reg kom?

Leuk hoor, die Limburgia van as weekend.
Maar gaat alles lukken?
Inmiddels ligt de navigator al 2 dagen met griep in z'n mandje en heeft de uitlaat het (van de 2002) het ook begeven.
Wordt vervolgd.

Nog zes nachtjes slapen

En dan is het zover. Dan zakken Jan Schut en ik af naar het zuiden om deel te nemen aan "de Limburgia". Tenminste, als de auto klaar is. We hebben ons definitief ingeschreven met de oranje BMJW. Maar daar moet nog wel wat aan gebeuren.

Hieronde enige informatie over de Limburgia Trophaeum,
meetellend voor het Nederlands Historisch Rally Kampioenschap 2008.

Startplaats Oud-Rekem in Belgisch Limburg behoort bij Lanaken en is niet ver van Maastricht verwijderd. Oud-Rekem werd dit jaar niet alleen uitgeroepen tot mooiste dorp van Vlaanderen, maar zelfs ook tot mooiste dorp van geheel België!

In het Poortgebouw van kasteel d’Aspremont-Lynden bevind zich een gerenommeerd restaurant, alwaar de documentencontrole plaatsvindt.
Op vrijdagavond vanaf 19.30 uur begint hier de documentencontrole, welkomstreceptie en eerste briefing.

De start van het evenement is op zaterdagochtend vanaf 09.01 uur, waarna koers gezet wordt naar het mooiste wedstrijdgebied; Nederlands zuid-Limburg.
Want waar anders kan men in Nederland heuse haarspeldbochten vinden?
Tijdens dit gedeelte zal er een geheime klassementsproef verreden dienen te worden.

De lunch vind plaats in het voormalige Michelinsterrenrestaurant Les Aromes te Wahlwiller, alvorens koers gezet wordt richting noorden, waar vanaf 16:54 uur een klassementsproef verreden wordt op de terreinen van de Boer container trading bij Susteren, gelegen langs de N296 tussen Susteren en Dieteren.
Vervolgens langs de Maas en gloednieuwe A73 tot hotel Van der Valk**** te Venlo voor diner en overnachting met aankomst aldaar vanaf 19:30 uur.

Ook op zondagochtend wordt vanaf 09.01 uur gestart voor de tweede etappe, welke aan de westzijde der Maas begint en waarin diverse gravelpassages zijn opgenomen.
Men zal versteld staan over de mogelijkheden in dit gebied en de hoeveelheid wegen, hetgeen sommigen als een labyrint zullen ervaren.
De klassementsproef (met zg. “rundkurs”) in dit ochtendgedeelte staat vanaf 11:50 uur op het programma en is gelegen tussen Wessem en Thorn op een terrein naast de Thorner steenfabriek.

Lunch op zondag zal vanaf 12:30 uur in “rallydorp” Brachterbeek (Maasbracht) zijn, alvorens de eindspurt ingezet wordt via een test op het Jaba speedwaycircuit van Posterholt vanaf 15:20 uur.

De finish van deze 2e Limburgia Trophaeum zal na ca. 660 km. evenals verleden jaar plaatsvinden vanaf 16:00 uur bij het Boshotel**** van Vlodrop.
De deelnemers hebben dan honderden routecontroles aangedaan, regelmatigheidsproeven en tests afgelegd en uiteraard spannende kaartleesopdrachten uitgevoerd en opgelost.

Vanaf 18:30 uur afscheidsdiner met aansluitend prijsuitreiking.

MGF ook rallyproof

Wat te doen wanneer er zowel aan de witte als aan de oranje BMW gesleuteld wordt en je wilt toch meedoen aan een rit? Dan pak je toch gewoon de MGF. Kan dat dan? Ja dus, het betrof immers een MG navigatierit.
Dus vanochtend rond 10.00 uur vertrokken richting Geesteren. Ik kwam tegelijkertijd met Evert-Jan aan. Het zou zijn tweede rit als navigator worden met een voor hem onbekend systeem. Op een kaart waren ruim twintig pijlen ingetekend over stukjes bestaande weg. Deze pijlen moesten in nummervolgorde worden bereden. Om naar een pijl met een oneven nummer te rijden, moest de op één na kortste route worden geconstrueerd. Naar de even pijlen gold de kortste route. Daarbij zijn er dan ook nog de instinkertjes als een pijl waarvan een deel net langs de weg loopt en je dus "op zoek moet" naar de exact bedoelde route. En ook kwam het voor dat het verboden was om wegen in te rijden.
En ja, dan is een moderne auto natuurlijk wel prettig, en dat geldt ook voor een middagje open rijden, maar hoe doe je dat zonder tripmaster en zonder kompas.(We hadden wel een kompas maar dat wees constant naar het noordwesten)!.
Voorwaar geen eenvoudige opgave. De route deed beslist niet onder voor de rally's van de DHRC e.a. Ook niet zo raar met de wetenschap dat de route door Joan vd Lustgraaf was uitgezet. Daarom dan ook alle complimenten voor "mijn" navigator die ons naar een vierde plaats wist te leiden.

Updeetje

De vakantie is voorbij dus tijd om even bij te praten.
Het belangrijkste nieuws is wel dat er sinds vandaag voldoende stallingsruimte is. De loods ziet er puik uit, de ruimte is enorm. Niet zo groot als deze foto doet vermoeden, maar toch.
Volgende stap wordt natuurlijk de aanschaf van een hefbrug.

De 2002 is voorzien van een andere versnellingsbak en schakelt een stuk beter. De keuze wordt nog lastig. Rijden we de Limburgia Tropheum in de Poolse Bruid of wordt het het Zeeuws Meisje. (De 2002 hebben we in Zeeland op de kop getikt.) In het laatste geval moeten er nog wel wat aanpassingen plaatsvinden zoal het monteren van een tripmaster. 25 en 26 oktober gaan Jan S. en ondergetekende er hoe dan ook vol tegen aan. Misschien stijgen we nog wel een plaatsje in de strijd om het Nederlands kampioenschap.

Op 12 oktober a.s. rijd ik met E-J wederom een MG rit in een niet MG. We zijn er van overtuigd dat we onze klassering van de vorige keer gaan verbeteren. Met Klaas en Arlette nemen we deel aan Klip IV op 16 november in het Zeeuws Meisje en op 16 december sluiten Margrethe en ondergetekende het rallyseizoen af door deel te nemen aan de rallyhappening 2008 van de Dutch Historic Rally Club.
Inderdaad, de Beaujolais Trophy slaan we dit jaar, na rijp beraad over.

Bloed, zweet en vuile handen.

Het blok is eruit, maar vraag niet hoe. Wat een tegenvaller. Het uitbouwen van het blok uit de witte zal echt anders moeten gebeuren. Voor de bruine was het niet erg dat er de nodige schade aan de carrosserie werd toegebracht, maar bij de witte mag dit niet gebeuren.
Wat nu. Doorgaan met deze klus, er rekening meehouden dat we niet op tijd klaar zijn en de Limburgia en Beaujolais rijden met de 2002? Op zich geen slechte keuze misschien ware het niet dat de versnellingsbak steeds heftiger protesteert. Na de vakantie dus maar met de bak van de 2002 aan de gang gaan en de Poolse Bruid onaangetast achter de hand houden voor de komende rallies?
Uiteindelijk maar besloten om de 2002 tijdens de vakantie naar een derde te brengen die er een andere versnellingsbak achter zet.
En de rest laten we voorlopig "hangen"

Uitbreiding wagenpark

-Poolse bruid niet langer eenzaam-

Met gepaste trots presenteer ik u hierbij de BMJW2.
Een 2002 touring in opperbeste staat uit 1974.
Vandaag geïmporteerd uit Zeeland, dus de eerste 300 kilometers zijn alweer gemaakt.
Werkelijk een juweeltje.
Vanochtend eerst met Jan Schut naar Veghel gereden om een 2002 tii te bekijken maar dat was hem niet. Toen door naar Sint Annaland. Toen we hem zagen wisten we direct dat het goed zat.

Warme voeten voor BMJW

Nog even en dan zijn Klaas Lindeboom en ondergetekende de trotse eigenaar van een loods in Zevenhuizen. Niet zomaar een loods, maar eentje uitgerust met vloerverwarming en krachtstroom! Maar liefst 265 vierkante meter (18 x 14.5)!
En natuurlijk ook al plannen voor een brug.
Vandaag hebben we de koopovereenkomst getekend onder het genot van een glas wijn en een sigaar.

Podiumplaats weliswaar niet in zicht maar toch een topprestatie

Geen goud, zilver of brons in de tiende editie van de zeven uur van Emmeloord, maar wel tevreden met een goede prestatie. Vooraf hoopte Jan nog op een top tien klassering en had ik mijn zinnen op een plek bij de eerste 33,3% gezet. Uiteindelijk kregen we 126 strafpunten aan de broek en keerden we met een 15e plek huiswaarts.

Achteraf gezien was de rally niet erg moeilijk op het begin na. Daar dreigde het even mis te gaan. Het blijft iedere keer weer moeilijk om vanaf de start de aansluiting te vinden. Maar na wat corrigeren vonden we toch de goede route. En dan is het lekker om met zo'n T.I.I. te rijden en een driver die van gasgeven weet. Daardoor zijn we nauwelijks in tijdnood gekomen, ook niet toen er nog getankt moest worden. Alleen bij een geheime tijdcontrole liepen we 6 strafpunten op. Verder waren we overal (ruim) op tijd binnen.

Het ochtenddeel bestond uit 4 trajecten.

Traject 1 liep van Emmeloord naar Zwartsluis. Via pijlen moest de kortste route geconstrueerd worden en dat leek niet al te moeilijk. Toch hebben we hier onnodig een kostbare controle laten liggen. Via het erf van boer Harms en door één van zijn stallen moest een route geconstrueerd worden. Boer Harms maakte een mooie foto en zeer vereerd keken wij in zijn lens en hadden geen oog voor een aldaar geplaatst bordje.Traject 2, grensbendering werd foutloos afgewerkt, gevolgd door een blunder in het 3e traject. Terwijl we wel wisten dat we niet op de goede route zaten en “we nog eventjes door wilden rijden” zagen we toch een letter die we stom genoeg noteerden. We kwamen hier direct achter en hebben alsnog de goede controle kunnen ophalen. Maar het doorstrepen van de verkeerd genoterde letter kon natuurlijk niet. Kortom, 66 strafpunten in de ochtendetappe. Goed voor een voorlopige 29e plaats onder de 92 deelnemers.

Daarna een goede lunch in tirolersfeer waar de germknödel was vervangen door soep, kroketten en pasteitjes. Het was lekker weer en we konden dan ook buiten eten.

's Middags werd gestart met een “ingetekende lijn met barricades”, meestal niet mijn sterkste punt. Maar de route bleek niet echt moeilijk. Bij de laatste barricade bleek een stuk op de kaart ingetekende route niet te bestaan maar dat leverde geen enkel probleem op en dus ook geen strafpunten.

Traject 6, grensbenadering leverde ook geen probleem op. Het vuiligheidje zat er waarschijnlijk in dat je de grens links moest benaderen terwijl je geneigd ws om de grens rechts te houden wanneer je de kaart voor je had. Een instinkertje in de vorm van een fietspad werd eenvoudig getackled. Straffeloos dus.

Traject 7, van pijl naar pijl werd met behulp van een voorganger die anders reed dan ik aanvankelijk van plan was eveneens foutloos afgewikkeld.

Traject 8, “pijlen kortste route en punten vrije route" hebben we ook foutloos gereden. Echter een controle die we noteerden bleek in werkelijkheid wel langs de juiste route te staan, maar zo'n 100 meter eerder dan op de kaart was aangegeven. Beetje lullig maar 't is niet anders.

Dan nog het laatste stuk bol – pijl richting finish. Tijdens dit soort uitlooproutes kom je in de regel geen controles meer tegen. Dus de boel werd opgeruimd, het evaluatieformulier werd ingevuld en de gespreksonderwerpen veranderden.

Ai, nooit meer doen dus. Hadden we toch nog een controle gemist. Daarmee kwam het totaal aan strafpunten op 126. Slecht 2 bordjes gemist en 2 fout controles. Gelet op dit resultaat en de deelnemers die we achter ons hebben gelaten misschien wel het beste resultaat tot op heden. Bij de finish was het goed toeven. Bijna iedereen stond buiten en het bier smaakte welverdiend. Vervolgens nog een prima buffet en op tijd voor Nederland-Rusland naar huis.

't Wordt druk in Emmeloord

Zaterdagochtend om 10.18 uur valt voor ons het startschot. Met startnummer 148 nemen Jan Bonkes en ondergetekende deel aan de 7 uren van Emmeloord. Nee, niet in de BMJW maar in de 2002 t.i.i. van Jan. Dus toch eigenlijk ook wel weer een BMJW. Als ik Jan mag geloven is alle Luxemburgse schade weer verholpen en kunnen we er weer vol gas tegen aan. Jan kennende zal dit ook wel gebeuren dus komt alle druk weer te samen op de schouders van de navigator.
Vorig jaar 54e van de 84 deelnemers. Dit jaar 98 deelnemers in onze klasse. Ja, het wordt druk in Emmeloord.

Hardenberg Classic: beslist geen appeltje-eitje

De eerste editie van de Hardenberg Classic is zonder meer geslaagd te noemen. Ruim 40 equipes, waarvan 26 in onze klasse hadden zich ingeschreven voor deze nieuwe rally.
Het weer was uitzonderlijk goed. We waren dan ook niet de enige club die op pad was.
Eerlijk is eerlijk, de ochtendetappe, bestaande uit drie etappes was een beetje saai omdat er gebruik werd gemaakt van maar één route systeem. Zo'n 112 kilometerlang moesten er korte routes geconstrueerd worden van pijl tot pijl. Maar voor dat het zover was, werd er eerst een slalom verreden over het parkeerterrein van de evenementehal. En tsja, dat leverde onze trage Poolse Dame de eerste strafpunten op.
Tijdens de eerste drie trajecten vonden we maar weinig letter- en stempelcontroles. We hadden dan ook het gevoel niet heel erg goed gepresteerd te hebben. Eén keer was ik zelfs volledig de weg kwijt en dat was de laatste keren toch niet meer voorgekomen. De eerste bemande controle konden we op tijd aandoen, maar dat gold niet voor nummer 2. Dit alles goed voor een 14e plaats als tussenstand.
Na het derde traject een prima lunch. Daarna ingetekende lijn, barricades, grensbenadering en van punt tot punt de kortste route.
Het leek goed te gaan. De controles regenden binnen totdat plotseling de uitlaat op de grond lag. Eén van de ophangrubbers was gebroken. Tien minuten later, en zonder brandwonden reden we weer. Door een verrekening van de organisatie in de planning konden we toch nog op tijd het eerste traject afleggen. Dit gold niet voor de daaropvolgende tijdcontroles. We kwamen steeds wat minuten tekort en moesten er voor waken om de totale achterstand niet tot dertig minuten te laten oplopen, want dat zou einde verhaal betekenen. Inhalen van verloren tijd mocht ook niet. Hetzelfde systeem als bij de Horneland werd gehanteerd.
In Duitsland hebben we onverharde stukken gereden waarvan het bestaan bij de organisatie volgens ons niet eens bekend is. Door een bordje "DLW" (doodlopende weg), afkomstig van een andere rally, hebben we een omweg geconstrueerd die ons werkelijk door de binnenlanden van Boernabakkie leidde. Halverwege kregen we het besef wat er was misgegaan, maar toen was het te laat om te corrigeren. We waren overigens niet de enige.
Ook elders werd regelmatig onverhard gereden. De droogte miste haar uitwerking niet. Het was bij tijd en wijle echt zandhappen.
Na de finish moest de navigator uitstappen en werd zijn plek ingenomen door een licht verstandelijk gehandicapte. Geëscorteerd door motorrijders werd een korte route verreden waarbij de deelnemers onderweg ook nog mochten stempelen. Voor vele bewoners van de Baalderborg een grote happening. Ieder kreeg een routeschild mee.
Daarna konden we direct in de rij voor een prima buffet (koud, warm en dessert). Niets wachten, gelijk aanvallen. En nog voordat men was uitgegeten was de einduitslag al bekend. Werkelijk klasse. Want als er iets is wat je dan niet meer wilt dan is dat wachten. Maar ook onze prestatie bleek goed. Zowaar een top tien notering en dat is op dit niveau echt niet slecht. Temeer daar het verschil in de tourklasse tussen nummer 10 en nummer 1 slechts 160 strafpunten bedroeg. In de sportklasse bedroeg dit verschil 432 strafpunten. Terecht constateerde de organisatie dan ook dat het er in de tourklasse heet aan toe gaat.
Appeltje-eitje: vergeet het maar. Het feit dat nummer 1 in de tourklasse 304 strafpunten moest incasseren bewijst het tegendeel.
Onverstoorbaar met een verbruik van 1 op 7 ,met twee bekers voor de negende plaats en nog altijd voorzien van haar uitlaat knorde BMJW huiswaarts.

Voorlopig laatste optreden van de BMJW

Aankomende zaterdag zal de BMJW voorlopig voor het laatst in actie komen. Dan wordt het tijd voor recupereren, modificeren, analyseren, tectyleren en nieuwe achterveren. Dit alles om in het najaar weer mee te kunnen komen in het groeiende veld van klassiekerrallydeelnemers.
Maar eerst dus de Hardenberg Classic.

Op zaterdag 24 mei 2008 organiseert de Stichting A-vents in samenwerking met de gemeente Hardenberg de Hardenberg Classic 2008. Een regelmatigheid rally, voor historische- en klassieke auto’s, die voornamelijk binnen de grenzen van de provincie Overijssel zal worden verreden maar ook een stukje Duitsland zal aandoen.

Het zou natuurlijk geweldig zijn om tijdens dit laatste evenement een topprestatie te leveren, maar de kansen daarop zijn aanzienlijk geslonken nu we aan de vooravond van dit gebeuren nog een zonder meer gezellige bbq hebben. Het zal waarschijnlijk al een hele tour worden om en op tijd op te staan en de start in Hardenberg te vinden. Maar we gaan ervoor.

Plannen voor het najaar liggen er al. Zo schrijf ik mij met E-J in (als BMEJW) voor de Euregio Classic Rally en natuurlijk staat de Beaujolais Trophy ook weer op het verlanglijstje. De kans dat wordt deelgenomen aan de tweedaagse Limburgia Tropheum is ook groot.

PAG rally 2008

Top 10 plaats voor de Poolse Bruid

Op zondag 20 april j.l. deden wij voor de derde keer mee aan de
PAG rally, georganiseerd door het Post Anthoniaans Gezelschap verbandhoudend met scouting in Drenthe, waaraan de opbrengst van de rally ook ten goede zou komen. www.pagrally.nl

Een prachtig initiatief waarbij de deelname zonder meer groot te noemen is. Ingeschreven kon worden voor de tourrit of voor de rally. Wij kozen natuurlijk voor het laatste.
Eerlijk is eerlijk, erg verrassend was het allemaal niet. Er werd hoofdzakelijk bol-pijl gereden met een klein stuk blinde kaart. Lastig was dat de hele route met dezelfde snelheid moest worden afgelegd waarbij een ons inziens te lage snelheid werd aangehouden. Gevolg was dan ook dat we bij een geheime controle veel te vroeg doorkwamen.
Desalniettemin zijn we zeer tevreden met een 7e plaats in een deelnemersveld van 63 equipes.

Coppa eindigt in Luxemburg. Finish niet gehaald.

Na 3 dagen van sneeuw, bochtige wegen, testjes op circuits, hard rijden, veel regularities en goed eten is de Coppa voor ons in Luxemburg geëindigd. Ofschoon we de finish in Vaals hebben laten liggen kijken we met veel plezier terug op deze rally.
Donderdag reden we de Alpenetappe door sneeuw en mist, erg spectaculair.

Ook vrijdagochtend genoten we van witte taferelen en af en toe wat geglij. Donderdag moest aan het einde nog een test op een circuit worden gereden waar we wat punten hebben laten liggen omdat daar ook nog controles moesten worden genoteerd en dat hadden we even niet door.
Vrijdag ging het lekker en scoorden we goed.
Zaterdag stond in het teken van regularities en dat ging wat minder. Tijdens de eerste regelmatigheidsrit moesten we zo'n 5 minuten wachten voor een vrachtauto die bomen stond in te laden en dat konden we niet meer goed maken. Regularity 2 ging goed maar bij regularity 3 ging het weer mis. Door een navigatiefout raakten we van de eigenlijke route af. Toen we onze voorganger zagen rijden gaf ik het commando: volg die auto zo snel als je kan. Dat werd door Margrethe iets te letterlijk genomen waarna we uit de bocht vlogen, in een greppel terecht kwamen en door de stuurmanskunst van Margrethe of was het een wonder weer op de weg terecht kwamen. De schade viel gelukkig mee en we konden onze reis vervolgen.
Dit laatste gold niet voor Jan en Lizet. Op een rotonde vlak voor Luxemburg ging het mis en raakten zij in een hevige slip waarbij de auto over de kop dreigde te slaan. Dat bleef gelukkig uit maar het resultaat was wel een gebroken achteras.

De rally was over.
Onder het motto samen uit, samen thuis zijn we 's ochtends met z'n vieren in de Poolse Bruid gekropen en naar het Noorden gereden. Jammer, maar het had ook voordelen. Zo hoefden we niet om 04.30 op te staan om op tijd te kunnen starten, hebben we rustig kunnen ontbijten, hebben we met z'n vieren veel pret gehad, hebben we nog lekker met elkaar gegeten en waren we op een redelijke tijd weer thuis.
Voor een uitgebreider fotoverslag: http://picasaweb.google.nl/fotovanhorssen/CoppaDEuropa2008

Groot nieuws uit Oostenrijk

De equipes van Horssen-van Horssen en Bonkes-Krol zijn veilig en wel met hun BMW,s in het pittoreske Bregenz gearriveerd. De eerste 900 kilometers zijn binnen en de mens en techniek lijken tot meer in staat. Alhoewel, het lagere octaangehalte van de Duitse benzine lijkt enerzijds van invloed te zijn op het stationair lopen van de motor en anderzijds voor het nodige gepingel te zorgen.
Lekker gegeten vanavond met uitzicht op de Bodensee en een tafel met francaises. Kortom alle ingredienten zijn aanwezig voor een geweldige rally.
We zitten op zo´n 20 minuten van Dornbirn, waar wij morgenmiddag voor de eerste etappe starten. Tot zover Bregenz, terug naar de studio in Hilversum.

Nog even en dan is het zover en gaat de Coppa van start. Vorige week zaterdag hebben we van de organisatie al enige informatie ontvangen waaronder de kaart voor het eerste traject. De route moeten we zelf intekenen en lijkt niet al te moeilijk.
Dat geldt niet voor het vervolg. Er is een groot aantal regularities ingebouwd en daar hebben we geen ervaring mee. Een regularity houdt in dat we over een bepaald traject met een exact gemiddelde snelheid tot achter de komma per uur moeten rijden. Waar je geklokt wordt weet je niet. Je moet dus constant de exacte snelheid houden en dat lukt natuurlijk niet wanneer je ook nog eens de goede weg moet zien te vinden. En dan heb ik het nog niet eens over de tractor die je moet inhalen of het verkeerslicht dat op rood staat.
En dan komt de gladheid er natuurlijk ook nog eens bij. Afgelopen vrijdag werd er op de website van de organisatie gemeld dat een aantal wegen (nog?) zijn afgesloten i.v.m. hevige sneeuwval en/of lawinegevaar.
De BMW lijkt te zijn voor zijn grande finale. Want dat dit motorblok zijn finale ingaat moge duidelijk zijn. Een benzineverbruik van 1:7,5 wordt zo langzamerhand wel iets te gortig. En sponsors zijn zo langzamerhand dringend gewenst. Wie biedt zich aan?

Nog meer Horneland

http://www.youtube.com/watch?v=n87Ol7LisgU

Het drama van Tungelroy uitgelicht.

Figuur 1 is de door de organisatie verstrekte kaart. Als je op de kaart klikt, dan wordt deze groter.

Figuur 2 geeft de werkelijke situatie weer. Alle grijze streepjes zijn wegen, kortom heel wat meer keuzemogelijkheden. Kom daar maar eens uit.

Grotere kaart weergeven

Verslag Horneland Rally 2008

Moe maar voldaan reden Jan S. en ik afgelopen zaterdagavond om 23.00 uur in een weinig gehavende, maar ernstig haperende, BMJW Leek binnen. Het zat erop. Twee dagen die het uiterste van mens en machine hadden gevraagd lagen alweer achter ons.

Donderdag moest alles nog gebeuren. Om 17.00 uur zetten wij koers naar het pittoreske Thorn, waar op een donderdagavond in maart dus echt helemaal niets te doen is. Hotel Crasborn leek zo goed als verlaten en het was dat we onze komst hadden aangekondigd want anders hadden we met een lege maag ons bed kunnen opzoeken. Nu dus niet. Jan aan de Forel en ik aan Zoer Vleisch met een emmer Dame Blanche toe. Daarna vroeg naar bed.


Om kwart voor zeven aan het ontbijt en daar bleek dat we niet de enige deelnemers waren. Daarna naar het vertrekpunt even buiten Weert. In en rondom de manege stond het vol met allerhande bolides, veelal glimmend en voorzien van batterijen extra lampen die ons dreigend aankeken, geparkeerd op door de deelnemers meegebrachte anti doorlek zeiltjes. Hoezo de BMJW verbruikt veel olie maar lekt niet!
















Vervolgens begon het lange wachten, want met startnummer 110, moesten we eerst nog 109 deelnemers met steeds een minuut tussentijd voor laten gaan. We waren wel in goed gezelschap want we stonden naast een gepimpte 2002.

De eerste etappe viel bitter tegen. Daar waar controlebordjes zouden moeten staan zagen we niks. We zochten veel te lang en verspeelden daarmee veel teveel tijd. Tijd die we 's middags tegen dure strafpunten moesten inlopen. Kortom, zowel de ochtend als de middagetappe presteerden we onvoldoende. Hoofdzakelijk te wijten aan het weinig gedetailleerdekaartmateriaal en de onbekendheid met het systeem en ondergetekende.















De slalom werd strak gereden en de bemande controles wisten we gelukkig wel allemaal te vinden. Netjes op tijd arriveerden we om ca. 21.30 uur bij het hotel in Luxemburg. Daar hebben we de V-snaar nog even aangespannen, hetgeen geen overbodige luxe was.
Na nog wat gegeten te hebben doken we bijtijds ons mandje in want de wekker stond op 6.10 uur.

Wat vrijdag de finish was, was zaterdag de start. Ook hier was het weer lang wachten geblazen. De sportklasse ging als eerste van start en daarna de tourklasse. Gisteren eindigend op de 34e plaats mochten we dus als 34e in de tourklasse starten.
En oh wat ging het lekker. De Poolse Bruid had er zin in en het ene punt na het andere punt werd moeiteloos gevonden. Goed weer en mooie weggetjes. Jan kon zich lekker uitleven achter het stuur. Dachten we een punt niet te kunnen vinden dan zochten we niet te lang want tijd is kostbaar zo wisten we van de vorige dag. Dit laatste werd vlak voor de Luxemburg- Belgische grens nog eens bevestigd. Na heel wat lasers en flitsers te hebben ontweken waren we uiteindelijk toch nog het haasje. Een flip dus en..... tijdverlies.


Maar we wisten de draad weer goed op te pakken. Echt leuk werd het toen we weer terug in Nederland ons mochten uitleven op de smalle weggetjes rond Gulpen. Eindelijk goed gedetailleerde kaarten zoals we ze kennen uit de DHRC klipjes en andere ritten die we hebben verreden. Schaal 1:50.000. Joepie die kloppen wel maar er moest wel gejaagd worden.
Het venijn zat hem echt weer in de staart. Vanaf Thorn moest het via een aantal punten naar Weert aan de hand van een vergrootte 1:200.000 kaart. De persoon die deze kaart heeft gemaakt moet echt iets anders gaan doen.



Grotere kaart weergeven

In een volgend bericht probeer ik nader in te gaan op wat ik "het drama van Tungelrooy zal noemen.

Nog 7 nachtjes slapen...

en dan is het zover. Met startnummer 110 starten wij (Jan S. en ik) volgende week vrijdag in de Horneland rally. Jan achter het stuur en ik met de neus in de kaarten. Ja, we hebben er zin in. Hoe kan het ook anders. Lekker twee dagen lang met hele andere dingen bezig zijn dan gewoonlijk. Zijn we er klaar voor? Vast wel. De BMJW staat weer voor de deur voorzien van nieuwe remschijven, koppelingsslang en ook de kleppen en de ontsteking zijn gesteld. De remcylinder is vervangen door...... jawel, de remcylinder uit de 320. En dat niet alleen, want ook is de Poolse Bruid weer voorzien van een origineel interieurlampje uit .......jawel, de 320. Wegenkaarten van België zijn aangeschaft. Loup en lineaal liggen gereed. De naamstickers zijn op de zijschermen aangebracht.
Donderdagmiddag vertrekken we al richting Limburg waar we in Thorn overnachten. Voor die tijd nog even 200 km rijden want dat schijnen de nieuwe remschijven wel fijn te vinden.
Het reglement is aangepast met als groot voordeel dat ons type tripmaster niet langer 200 strafpunten oplevert. De kansen op een podiumplaats zijn dus nu al gestegen.
Vrijdagochtend worden eerst de nodige formaliteiten afgewerkt. We zullen wel weer een verklaring moeten ondertekenen waarin we de organisatie vrijwaren van aanspraken mocht ons iets overkomen. Daarna gaat om 09.31 uur de eerste auto van start. Waar we die nacht overnachten is nog geheim maar dat zal wel ergens in België of Luxemburg zijn. Niet te laat naar bed in ieder geval want de volgende ochtend wordt er om 07.00 uur getart. De finish is zaterdag om 17.00 uur in Weert, maar dat geldt alleen voor de equipes die op tijd zijn. Daarna nog lekker schransen om vervolgens moe maar voldaan de lange terugweg naar Leek aan te gaan.

Nieuw !!!!!!

Joepie, hij is er. Vandaag ben ik samen met Frits naar Amsterdam gereden om de 320 op te halen. Lekker weertje en goed gezelschap. Op de heenweg hebben we eerst in het Friese nog een oude Mini afgeleverd en dat gaf al een hoop lol toen het afleveradres nergens van op de hoogte bleek te zijn. Daarna ging het voorspoedig naar Amsterdam waar we gelijktijdig met de eigenaar arriveerden op een parkeerplaats waar het wrak stond. Want jawel, een beetje wrak is het wel. Omdat de auto in Amsterdam stond hebben we toch eerst maar eens voorzichtig in de achterbak gekeken maar die bleek gelukkig leeg te zijn.
Een lichte vorm van euforie maakte zich van mij meester toen de -toen nog- eigenaar de motor startte. Dat klonk echt lekker. Een zware vorm van euforie ontnam mij bijna alle adem toen de motorkap open ging. Want daar was het toch eigenlijk om te doen geweest. Hoezo een blokje uit 1977. Zal best, maar dan wel erg goed voor zijn leeftijd. In een opperbeste stemming reden wij dan ook terug naar het Leekse alwaar onze positieve gemoedstoestand tot een hoger plan werd getild toen ook Eelco enthousiast was. Van wat hij hoorde oordeelde hij dat het een prima blok moet zijn.
Ook aardig is dat de auto enige goede en bruikbare reserve-onderdelen heeft zoals een rempomp, accu, radiateur etc. En wat te denken van een heuse toerenteller, en interieurverlichting, welke thans nog in de Poolse Bruid ontbreken.
Dat wordt dus een boel sleutelen, maar nu nog even niet.

Uitbreiding/Upgrading renstal

De Poolse Bruid heeft een vriendje! Met grote vreugde kan ik meedelen dat ik sinds heden de trotse eigenaar ben van een BMJW2. Dat wil zeggen, ik moet hem nog ophalen uit Amsterdam. Het betreft een 320 uit 1978 van het bijzondere type TL. TL betekent Total loss, want dat is hij sinds enkele dagen.
Reken er maar niet op dat je de BMJW2 ooit rijdend zal aantreffen. Ik heb hem gekocht vanwege de motor die er inzit. Een heuse 2 liter met bijna 20 pk's meer dan de 316 en een koppel van 160 Nm tegen 125 Nm. Kunnen we lekker meekomen! Dat wordt dus overzetten die hap maar dat zal nog wel even duren.
Zaterdag dan is het zo ver en haal ik hem op. Dan volgen natuurlijk nadere berichten.

Help, ik ben op zoek naar een nieuwe hobby!

Amsterdams college wil verbod op oude auto's

dinsdag 12 februari 2008 10:01

Vervuilende personenauto's mogen vanaf halverwege volgend jaar niet meer binnen de Amsterdamse ring A10 komen.

Oude auto
Oude auto's komen de Amsterdamse binnenstad niet meer in

Dat meldt De Telegraaf. De krant baseert zich op een conceptplan van het college van Burgemeester en Wethouders.

Het definitieve plan wordt naar verwachting volgende week woensdag gepresenteerd. Tot die tijd willen verantwoordelijk wethouders Tjeerd Herrema en Marijke Vos niet reageren.

Het verbod zou gelden voor personenauto's van voor 1992 die op benzine en lpg rijden en voor dieselbakken zonder roetfilter.

Horneland Rally

Al eerder heb ik gemeld dat ik samen met Jan S. deze rally ga rijden en dat duurt niet lang meer. Vrijdag 7 en zaterdag 8 maart is het zover en het begint al aardig te kriebelen. Helaas gaat de geplande oefenrit van 1 maart om onbekende redenen niet door maar dat mag de pret niet drukken.
De BMW wordt op dit moment nog even nagelopen en waar mogelijk nog wat beter afgesteld. Eén dezer dagen verwacht ik de Poolse Bruid weer terug. Dan wil ik de verstralers vervangen door minder bolle exemplaren zodat ik de motorkap kan openen zonder dat dit invloed heeft op de stralen. Het is wel mooi om de boomkronen van onder aangelicht te zien maar praktisch.....?
Of het nog lukt om de nieuwe gordels te monteren is nog maar de vraag. Het zou wel handig zijn getuige de berichten die ik over deze rit hoor. Het gaat er schijnbaar wat heftiger aan toe dan wij tot nu toe gewend zijn.
Ik heb mij vandaag ook maar eens in het reglement verdiept. Ook daaruit blijkt dat dit een andere rit is dan de kaartleesritten van de DHRC. Er is maar sprake van één routesysteem. Via zelf te bepalen route moet een groot aantal punten worden aangedaan.

Dat lijkt vrij eenvoudig maar zal het ongetwijfeld niet zijn. Ik denk dat het venijn zal zitten in het tijdschema en het gebruik van niet al te gedetailleerde kaarten. Deze kaarten geven vaak een schematische voorstelling van de werkelijkheid en dat kan met name in België heel erg vervelend zijn zo weet ik uit de Beaujolais Trophy. De aanwezigheid van ander kaartmateriaal in de auto wordt streng bestraft dus we zullen het er toch mee moeten doen.
De start is op vrijdagochtend in Weert dus vertrekken we al op donderdagavond naar het Limburgse. (wordt vervolgd)

De kop is er af

Afgelopen zaterdag 26 januari mochten we eindelijk weer aan de bak voor de Happy New Years Drive 2008. Start en finish in Voorthuizen. Een rit zonder stickers en rallyschildjes, maar in een mooie omgeving met prima weer. Een rit uitgezet door twee dames, die als navigatrices hun sporen in rallyrijdend Nederland ruimschoots verdiend hebben. Negentien deelnemers in de sportklasse en 26 equipes in de tourklasse. Niet al te veel deelname dus, maar misschien wel een select gezelschap?
In totaal werden 4 etappes afgelegd. We begonnen met grensbenadering en dit leek wel aardig goed te gaan. Behalve met mijn gezondheid, want na een uurtje kaartlezen was ik kotsmisselijk. De primatour die ik had ingenomen leek maar weinig te helpen. Ook wat tijd betreft hadden we niet te klagen. Minder ging het in de 2e manche. Een lastige ingetekende lijn met barrières waarbij regelmatig het nodige geherconstrueerd moest worden brak ons op. En toen stond er ook nog een DAF met pech die onze hulp inriep met als gevolg dat de ideale tijd ook nog eens werd overschreden.
Na de kroketten was het een enorm gepiel op de vierkante centimeter, maar wel erg leuk. De deelnemers kwamen elkaar constant tegen in de "van pijl naar pijl korste route". Bepaalde stukken moesten meerdere keren worden gereden om de juiste controles te vinden.
Als laatste moesten we in een tiental vakken de langste routes rijden en ook dat leek wel aardig te gaan. In de middag misten we "maar" 4 bordjes en reden er maar 10 equipes beter dan de Poolse Bruid. Goed voor een 14e plek over de hele dag gerekend.
Aan de hand van de uitleg die werd uitgedeeld werd duidelijk waar de instinkers waren. Dus denken we wel weer iets geleerd te hebben. De volgende rit weer een plaatsje hoger?