Goud voor BMJW1

Zonder er ook maar één moment mee rekening gehouden te hebben bleken wij de Rallyhappening 2008 (tourklasse) op onze naam geschreven te hebben.
Integendeel. Direct in het begin van de rally heb ik als navigator een ontzettend domme fout gemaakt. Om te controleren of de goede route werd afgelegd moesten van alle "bebouwde kom borden" de eerste twee letters worden genoteerd. Daarnaast moesten langs de weg geplaatste bordjes met een controleletter worden genoteerd. In de Limburgia, die ik eerder met Jan Schut reed bleek dat we iets te snel waren met het noteren van de plaatsnaambordjes. Daar had ik van geleerd. Ik zou eerst alle controles op een kladje noteren en pas als we er zeker van waren zou ik dit overnemen op het controleformulier, dat aan het einde van een etappe moest worden ingeleverd.
Goed idee maar een slechte uitvoering. Want toen we een controleletter vonden op een moeilijke plek was ik zo euforisch dat ik deze direct noteerde op het controleformulier. Gevolg was dat ik de eerder op het kladje genoteerde controle in het plaatsje Wittem daar niet meer tussen kon voegen. Kortom 100 strafpunten was het resultaat, waarvoor dank!
De tweede blunder maakte ik op een stuk snelweg. Er moest zo'n 20 kilometer snelweg worden overbrugd van het ene naar het andere traject. Da's lekker, want dan kan de navigator het volgende routetraject alvast op de kaart intekenen. De navigator had natuurlijk wel moeten zien dat er even van de snelweg over een Parkeerplaats moest worden gereden. Niet dus. Ik kwam daar 10 kilometer te laat achter. Dus: eerstvolgende afrit eraf. Terug via de andere kant, twee afslagen terug eraf en weer opnieuw. Ruim 20 kilometer omgereden leverde wel een controle op maar ook een fors tijdsverlies op een reeds te strak tijdschema.
De rally was super. Prachtig weer, door het geuldal, de voerstreek en ....door de sneeuw.

En oh, wat reed ons bruidje goed. Margrethe die het nut van de motortransplantatie eerst nog niet inzag is helemaal om. Tijdens de nodige klimpartijen kon ze met gemak de mannen van de sportklasse volgen hetgeen haar na afloop de nodige complimenten opleverde.
Na de lunch heb ik in het begin flink wat aangeklooid maar uiteindelijk hebben we de route wel goed op weten te pakken met het nodige tijdverlies. Ik had het gevoel dat we lekker reden. Dat veranderde toen het donker werd en we op een andere kaartschaal moesten overstappen. Even was ik de weg volledig kwijt. Maar ook daar zijn we toch nog redelijk uitgekomen. Leuk is het als je een voorganger rechtuit ziet blazen terwijl wij met een klein lusje of een klein omweggetje een controle konden scoren.
Zonde was het dat we één van de laatste controles in het donker niet zagen. Tot twee keer toe reden we een rondje. Op het laatst zei ik nog tegen Margrethe: "daar staat iets". Maar ze had weinig zin om het rondje nog een keer te rijden en vervolgde de doorgaande weg. Ik blij dat zij ook eens een foute beslissing neemt.
De finish vond plaats in Kasteel Ehrenstein te Kerkrade waar de deelnemers met een glas champagne werden opgewacht. Daarna zij we terug gegaan naar ons hotel in Heerlen om ons om te kleden voor het diner.


Het uitstekende diner vond ook plaats op het kasteel in een prachtige ambiance. De ronde tafels waren mooi gedekt en in live muziek was voorzien.
En na het hoofdgerecht was het dan zover. De prijsuitreiking. Omdat we wisten dat we het ochtendtraject nog best redelijk gereden hadden hoopte ik stilletjes op een plek bij de eerste drie. Het werd de eerste!