Joepie, hij is er. Vandaag ben ik samen met Frits naar Amsterdam gereden om de 320 op te halen. Lekker weertje en goed gezelschap. Op de heenweg hebben we eerst in het Friese nog een oude Mini afgeleverd en dat gaf al een hoop lol toen het afleveradres nergens van op de hoogte bleek te zijn. Daarna ging het voorspoedig naar Amsterdam waar we gelijktijdig met de eigenaar arriveerden op een parkeerplaats waar het wrak stond. Want jawel, een beetje wrak is het wel. Omdat de auto in Amsterdam stond hebben we toch eerst maar eens voorzichtig in de achterbak gekeken maar die bleek gelukkig leeg te zijn.
Een lichte vorm van euforie maakte zich van mij meester toen de -toen nog- eigenaar de motor startte. Dat klonk echt lekker. Een zware vorm van euforie ontnam mij bijna alle adem toen de motorkap open ging. Want daar was het toch eigenlijk om te doen gewees
t. Hoezo een blokje uit 1977. Zal best, maar dan wel erg goed voor zijn leeftijd. In een opperbeste stemming reden wij dan ook terug naar het Leekse alwaar onze positieve gemoedstoestand tot een hoger plan werd getild toen ook Eelco enthousiast was. Van wat hij hoorde oordeelde hij dat het een prima blok moet zijn.Ook aardig is dat de auto enige goede en bruikbare reserve-onderdelen heeft zoals een rempomp, accu, radiateur etc. En wat te denken van een heuse toerenteller, en interieurverlichting, welke thans nog in de Poolse Bruid ontbreken.
Dat wordt dus een boel sleutelen, maar nu nog even niet.
Posts
1 opmerking:
Wat zijn we blij met een donor voor de Poolsde Bruid. Jammer dat het een type TL is want de kleur is veel mooier. Dit belooft veel goeds voor de toekomst
Een reactie posten