Horneland Rally 2009, (over)leven op Bifi en Red Bull

Het is nu wel duidelijk. Er bestaan kaartleesritten en er bestaan rally's en daar bestaat een groot verschil tussen. Bij een kaartleesrit gaat het voor een groot deel om nauwkeurigheid. De stafkaarten geven een zeer gedetailleerd beeld van de te rijden route. Grappen worden uitgehaald door bijvoorbeeld een weg met een computerprogramma weg te halen of een brug over een kanaal te verplaatsen. De kunst is dit op te merken en zoveel mogelijk van je oorspronkelijk ingetekende route te rijden. Het wordt weleens erg geneuzel op de vierkante millimeter. Snelheid is een factor maar niet alles bepalend. Een systeem waarin Margrethe en ik ons de afgelopen twee jaren met veel plezier op hebben gestort.
Dan zijn er de rally's waar snelheid veel belangrijker zijn. Op tijd binnenkomen daar gaat het om en natuurlijk dient ook de goede route gereden te worden. Het kaartmateriaal is meestal ook gedetailleerd.

Tsja, en dan is er de Horneland.
Een rally waar de tijdfactor van levensbelang is en het kaartmateriaal getekend lijkt te zijn door het driejarige dochtertje van de uitzetter. Er wordt gebruik gemaakt van Michelin kaarten schaal 1:200.000 en deze worden gekopieerd naar schaal 1 op 100.000. Dit zijn geen gedetailleerde kaarten! De situatie is schematisch weergegeven. Dat betekent bijvoorbeeld dat een bocht in de weg ook drie bochten in de weg kunnen zijn. Dat betekent ook dat er wegen zijn weggelaten. Of dat een weg niet na 500 meter buigt maar na 1000 meter. Maar liefst 71 op een kaart getekende punten, in een totaal traject van 600 kilometer moesten worden aangedaan. Ennuh oh ja, Er waren 18 tijdcontroles die je moest aandoen, waarbij het tijdverlies niet meer mocht zijn dan 30 minuten! En tsja, als je gewend bent om met een lineaaltje exact de afstanden te meten, dan kom je bedrogen uit.

Een tegenvaller dus, de Horneland?
Mooi niet dus.
Juist, je hebt het vast al in de gaten. Ik doe mijn uiterste best om excuses te bedenken voor een wat tegenvallende uitslag. Want het blijven natuurlijk smoesjes als je bedenkt dat er een equipe is geëindigd met nul strafpunten. Gewoon alles goed gereden en binnen de tijd. Ongelofelijk, wat een prestatie. Hulde!

Om 10.33 uur mochten wij starten vanuit Altweerderheide. Het eerste stuk was een neutrale bol-pijl route naar de Oelemarkt in Weert. Daar werden we opnieuw gestart, maar nu door een heuse speaker vanaf een officieel startpodium. Opmerkelijk hoeveel belangstelling er was.




De eerste drie trajecten verliepen goed. De tijdcontroles wisten we op tijd te vinden.



Limburg werd al gauw voor België verruild. Troosteloze uitzichten werden afgewisseld met juweeltjes van weggetjes, glooiend, kasseien.



Het tempo lag hoog maar daar had Klaas geen moeite mee. Ook niet wanneer er af en toe gegleden werd door de natte modder.Maar toen ging het mis. Door de regen liet de sticker van de sponsor, die over be bovenste 10 cm, in de volle breedte over de voorruit geplakt moest worden los. De linkerruitenwisser bleef hier achterhaken en het blad werd door de spanning gelanceerd. Zonder meer een record. Zeker zo'n honderd meter het weiland in. De stang van de ruitenwisser, bevrijd van zijn last kerfde van vreugde een halve cirkel in de voorruit.
Zonder ruitenwisser konden we niet verder. Gelukkig had ik nog een reserveblad bij me, maar dat paste natuurlijk niet. Toen we de boel weer provisorisch in beweging hadden was de nodige achterstand op het tijdschema ontstaan. Vervolgens had ik na dit incident moeite om weer in het ritme te komen en konden we de volgende tijdcontrole niet makkelijk vinden. Dit brak ons op we kwamen buiten de derig minuten limiet op de pauze locatie, een oud klooster aan. En oh, wat doet dat pijn, op één punt na alles gevonden en dan een zware tijdpenalty van 100 punten.
Dat zouden we na de korte pauze anders doen. We wisten nu hoe het moest. Tijd boven alles! Dan maar een paar punten laten liggen.

En oh, wat ging het weer lekker na de stop. Alle punten werden moeiteloos gevonden. Als bewijs van het aandoen van de opgegeven punten moest er veel gestempeld worden. En dat mocht Klaas doen, want de navigator moet zich op de kaart focussen.


Maar toe? En hoe, en waarom? In de buurt van Tongeren lukte het gewoonweg niet om de tijdcontrole te vinden. Dus maar weer een stuk terug om de route opnieuw op te pakken. Weer niet, nog maar een keertje. Kortom niks geleerd van het eerste deel. Want de tijdachterstand was fors opgelopen.
Toen maar besloten om een aantal controles te laten liggen en via Genk in de buurt van Bree een volgende controle op te pakken. Toch vervelend als de rondweg van Genk er gedeeltelijk uitligt terwijl je juist hoopt op die manier verloren tijd in te halen. Gevolg: nog meer tijdverlies en het bewust overslaan (missen) van een aantal controlepunten. Ai, wat was dat slikken.

Het was al behoorlijk nacht toen we de laatste controle voor de finish aandeden. Nog een traject van 2uur en 15minuten te gaan met maar liefst 22 controlepunten, af te leggen door een toch wat aangeslagen equipe. Maar, we zouden strijdend ten onder gaan. Wat hebben we dat laatste traject gereden. Nagenoeg alle punten hebben we aangedaan en dat kan maar van weinigen gezegd worden. Soms kwam de concurrentie vanuit 5 verschillende richtingen terwijl wij ogenschijnlijk moeiteloos het ene stempeltje na het andere stempeltje scoorden.
Niets kon ons meer hinderen zelfs niet door de politie. Toen we aangehouden werden met de vraag of wij die mensen waren die zo hard over de hei aan het racen waren antwoorden wij in koor: "Nee hoor meneer, dat is niet nodig, wij liggen keurig op schema".
Met een keurig verreden laatste traject konden we de Horneland om 01.30 uur in stijl afsluiten. In leven gehouden door Bifi en Bull.


Reactie van Klaas
Beste en best wel goede navigator, wat een eerste verslag al na de meer dan slopende 14 uur rallyen en racen want dat laaste was echt het geval wel.Zoals je terecht schrijft was de laatste etappe van de Horny erg goed uitgevoerd, bijna foutloos van de ene naar de andere controle en iedereen maar heen en weer rijden en zoeken. Als wij het tussenstuk nou ook in een keer hadden gevonden dan... tja we leren er in ieder geval van om eerder een stuk over te slaan en naar het volgende stuk op zoek te gaan, anders gaat het wel erg snel met de strafpunten. Verder wel leuk om te noemen dat de 34 jarige witte dame met vlag en wimpel de niet lichtzinnige rijstijl heeft overleefd, jeetje wat hebben we gescheurd en geboenderd, ondanks de schokbrekers, ja JW, geen centje pijn hooguit anderhalve liter oil. Kortom superevent die uitnodigt om er een jaarlijkse traditie van te maken. Ik ben erg netjes in de auto geweest omdat er geen tijd en ruimte was voor slap geouwehoer, daarom JW volgend jaar maart weer resereveren ?!